Do zakażeń pozaszpitalnych najczęściej dochodzi u osób z osłabionym układem odpornościowym. Obciążenie chorobami, takimi jak cukrzyca czy przewlekła obturacyjna choroba płuc, zwiększa ryzyko zakażenia bakterią. Dotyczy to także osób starszych i z problemem alkoholowym. 2. Drogi zakażenia klebsiella pneumoniae Pneumokoki to rodzaj bakterii, które wywołują choroby takie jak posocznica i zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Bakterie te są szczególnie niebezpieczne dla niemowląt, małych dzieci i osób dorosłych. Przeczytaj, kto powinien się szczepić przeciwko pneumokokom, jakie jest dawkowanie szczepionki oraz czy mogą pojawić się skutki uboczne? Szczepienie przeciw pneumokokom u dorosłych, w tym osób starszych oraz osób z chorobami przewlekłymi chroni przed pozaszpitalnym pneumokokowym zapaleniem płuc. Bezpłatne szczepienia dla Zapalenie płuc, którego objawy mogą być bardzo różne, a czasem absolutnie nie objawiać się wcale, musi być koniecznie wykryte i leczone. Jest to bardzo ważne, ponieważ przy nieleczonym zapaleniu płuc dramatycznie wzrasta ryzyko rozwoju przewlekłych chorób oskrzelowo-płucnych. . Wirusowe zapalenie płuc to schorzenie, którego przebieg zazwyczaj jest lekki. Nie zmienia to faktu, że również w przypadku tej choroby, powinno się pozostać w domu i przyjmować środki przepisane przez lekarza. W innym przypadku mogą wystąpić powikłania, które mogą być niebezpieczne, zwłaszcza wtedy, gdy chorym jest osoba starsza, z obniżoną odpornością lub małe dziecko. Objawy wirusowego zapalenia płuc Objawy wirusowego zapalenia płuc nie są zwykle na tyle charakterystyczne, by od razu stwierdzić, że ma się do czynienia z poważnym schorzeniem. Nie jest tak jednak w każdym przypadku. U osób z obniżoną odpornością, a zwłaszcza u osób starszych i dzieci, zapalenie płuc wywołane wirusem może przebiegać znacznie gwałtowniej, niż u w miarę zdrowych osób dorosłych. To schorzenie można wykryć poprzez badanie krwi, które wskaże na możliwość infekcji. Potwierdzenie diagnozy może dać jedynie prześwietlenie płuc. Diagnoza staje się pewna, jeśli na kliszy z badania rentgenowskiego widoczne będą zmiany w płucach, spowodowane przez chorobę. W przypadku wirusowego zapalenia płuc nieskuteczne może okazać się osłuchiwanie, nawet za pomocą stetoskopu, dlatego też tę chorobę trudno zdiagnozować w pierwszym stadium. Leczenie wirusowego zapalenia płuc Leczenie wirusowego zapalenia płuc polegać może na zastosowaniu jedynie środków zmniejszających gorączkę i ułatwiających odkrztuszanie wydzieliny. W bardziej gwałtownie przebiegających przypadkach lekarz może zalecić także przyjmowanie specjalnych środków antywirusowych. Jeśli wirusowe zapalenie płuc zostanie potwierdzone badaniem rentgenowskim, lekarz prawdopodobnie przepisze również antybiotyk. Choć taki środek wydaje się niepotrzebny w przypadku infekcji wirusowej, to jest on konieczny, by uniknąć nadkażenia bakteryjnego. Zazwyczaj podawany jest wtedy antybiotyk o znacznie niższym stężeniu, niż podczas infekcji bakteryjnej, jednak nawet wtedy warto przyjmować probiotyk. Domowe sposoby na wirusowe zapalenie płuc W przypadku leczenia wirusowego zapalenia płuc można stosować domowe sposoby, które pomagają choremu pozbywać się wydzieliny z dróg oddechowych. Przede wszystkim warto odpowiednio ułożyć chorą osobę w trakcie napadu kaszlu. Należy ułożyć chorego tak, by głowa była niżej niż reszta ciała. Pomocne może być również opukiwanie płuc w trakcie. Domowe napary ziołowe należy podawać za wiedzą lekarza. Najbardziej polecanym środkiem w przypadku, gdy odkrztuszanie wydzieliny przebiega z trudem, jest siemię lniane. Łatwo je zastosować, ponieważ obecnie jest ono dostępne w każdej aptece, zarówno w formie mielonej, jak i całych nasion. Siemię lniane wystarczy zaparzyć i pić po przestudzeniu. Pomaga ono również w przypadku problemów z układem pokarmowym, które mogą pojawić się podczas zapalenia płuc. Wirusowe zapalenie płuc, przez brak charakterystycznych objawów, często może być powodem powikłań, zwłaszcza u dzieci. Wiele zależy od tego, jakiego typu wirus jest powodem infekcji, jednak konsekwencją źle leczonego zapalenia płuc może być nawet zapalenie opon mózgowych. Dlatego też warto regularnie wykonywać badania lekarskie, by wychwycić bezobjawowe zapalenie płuc. Dodano dnia 24. Wrzesień, 2019 Infekcje dróg oddechowych są na tyle powszechne, że przyzwyczailiśmy się do ich okresowego występowania. Z tego względu często są bagatelizowane, a przeziębienie, grypa oraz pozostałe infekcje dróg oddechowych nie są przeszkodą w wykonywaniu codziennych aktywności. To błąd, gdyż jednym z powikłań niedoleczonej grypy może być zapalenie płuc. Innymi przyczynami zapalenia płuc są wirusowe, bakteryjne i grzybicze zakażenia szpitalne i pozaszpitalne. Jak rozpoznać chorobę? Co to jest zapalenie płuc? Z zapaleniem płuc mamy do czynienia, gdy na skutek infekcji wywołanej drobnoustrojami chorobotwórczymi dochodzi do stanu zapalnego miąższu płucnego. Stan zapalny prowadzi do wypełnienia się pęcherzyków płucnych płynem zawierającym przeciwciała, które mają za zadanie zwalczanie infekcji. Niestety płyn w płucach powoduje też ograniczenie wymiany gazowej i silne duszności. Choroba jest poważna i należy ją leczyć, a niektóre przypadki wymagają hospitalizacji. Ciężkie zapalenie płuc, zwłaszcza u osób starszych i o osłabionej odporności, stanowi zagrożenie płuc – objawy i przyczyny Zapalenie płuc dzielimy na dwie główne kategorie: szpitalne i pozaszpitalne. Szpitalne zapalenie płuc dotyczy chorych przebywających w szpitalu powyżej 48 godzin. Czynniki etiologiczne to te same bakterie, które wywołują zakażenia pozaszpitalne, a także pałeczki Gram-ujemne. U chorych hospitalizowanych powyżej 5 dni zapalenie płuc wywołują przede wszystkim wielolekooporne szczepy tlenowych pałeczek Gram-ujemnych: P. aeruginosa, E. coli, K. pneumoniae, Acinetobacter spp. L. Pneumophila, a także bakterii Gram-dodatnich S. aureus. Ze względu na wielolekooporność bakterii zakażenia szpitalne są trudne do leczenia, a każdy szpital musi mieć opracowany własny profil drobnoustrojów powodujących zakażenia wraz z ich lekowrażliwością. Ryzyko zachorowania wynosi 5-15 przypadków na 1000 hospitalizacji. Pozaszpitalne zapalenie płuc jest powszechniejsze, a roczna częstotliwość zachorowań wynosi od 1 do 30 przypadków na 1000 osób. Ma lżejszy przebieg i charakteryzuje się dobrą podatnością na leczenie. Za 2/3 pozaszpitalnych zapaleń płuc odpowiedzialna jest bakteria dwoinka zapalenia płuc Streptococcus pneumoniae, pozostałe wywoływane są przez Haemophilus influenzae, Staphylococcus aureus, Enterobacteriaceae, Pseudomonas aeruginosa, bakterie beztlenowe oraz atypowe czynniki: Mycoplasma pneumoniae, Chlamydia pneumoniae i Legionella. U osób cierpiących na refluks żołądkowo-przełykowy może rozwijać się zachłystowe zapalenie płuc spowodowane aspiracją cofającej się treści żołądkowej do przełyku, a następnie do dróg oddechowych. Pod względem występowania najczęstsze jest bakteryjne zapalenie płuc – 70% przypadków, a wirusowe zapalenie płuc stwierdza się w 5-20% przypadków, za pozostałą część odpowiedzialne są inne czynniki. Zapalenie płuc – objawy świadczące o chorobie: Kaszel, zazwyczaj mokry z gęstą wydzieliną w kolorze żółtych i zielonym. W wydzielinie mogą pojawiać się drobinki krwi. Problemy z oddychaniem, duszności, świszczący oddech, uczucie bulgotania w płucach. Bóle w klatce piersiowej nasilające się podczas wdechu. Gorączka powyżej 38°C. Dreszcze. Utrata apetytu. Ogólne osłabienie i złe samopoczucie. Mogą pojawiać się zaburzenia świadomości. W niektórych przypadkach rozwija się zapalenie płuc bez gorączki i bez charakterystycznych objawów, a jedynymi symptomami są osłabienie, zmęczenie i obniżenie sprawności. Jest to bezobjawowe zapalenie płuc, z którym układ odpornościowy może poradzić sobie samodzielnie. Istnieje jednak ryzyko, że choroba rozwinie się w pełnoobjawowe zapalenie płuc. Zapalenie płuc – ile trwa? Dbając o odpowiednie leczenie i wypoczynek, objawy choroby zazwyczaj mijają w ciągu kilku dni, ale kaszel może występować jeszcze przez 2-3 tygodnie. Uczucie osłabienia może utrzymywać się nawet do 6 tygodni po ustąpieniu objawów. Czy zapalenie płuc u dziecka jest niebezpieczne? Choroba stanowi zagrożenie przede wszystkim dla osób o osłabionej odporności, dla ludzi chorych, starszych oraz dla małych dzieci, które nie mają jeszcze w pełni wykształconego układu odpornościowego. W ich przypadku nawet zwykła infekcja z gorączką może być niebezpieczna. U dzieci od 3. tygodnia życia do 3. miesiąca zazwyczaj pojawiają się bakteryjne zakażenia, podczas gdy na wirusowe zapalenie płuc zapadają dzieci w wieku od 4 miesięcy do 4 lat. Najczęściej chorują dzieci do 5. roku życia, ale śmiertelność w krajach rozwiniętych jest niska i wynosi mniej niż 1 przypadek na 1000 zachorowań na rok. Trzeba jednak mieć świadomość, że zapalenie płuc u dziecka jest groźną i potencjalnie śmiertelną chorobą. Czy zapalenie płuc można leczyć w domu? Leczenie zapalenia płuc u dzieci i u dorosłych przeważnie nie wymaga hospitalizacji, ale niezbędne jest pozostanie w domu i wyleczenie choroby. Konieczna jest wizyta u lekarza w celu postawienia diagnozy, identyfikacji drobnoustrojów odpowiedzialnych za zapalenie płuc i wdrożenie odpowiedniego, celowanego leczenia. Nie zawsze antybiotyki będą skutecznym lekiem. Podczas terapii należy odpoczywać, unikać tytoniu i alkoholu, dbać o higienę, przebywać w łóżku, pić dużą ilość płynów oraz przyjmować leki przez cały czas i w pełnej dawce wyznaczonej przez lekarza. Leczenie prowadzi się typowymi lekami przeciwbólowymi i przeciwzapalnymi z grupy NLPZ, paracetamolem, lekami przeciwkaszlowymi oraz inhalacjami. Jeżeli stosowana jest antybiotykoterapia trzeba pamiętać o przyjmowaniu leków osłonowych oraz stosowaniu diety zawierającej żywe kultury bakterii, znajdujące się w kefirach i jogurtach. Źródła: Jan Kuś, Miłosz Jankowski, Szpitalne zapalenie płuc (SZP), portal dział interna (online: Joanna Lange, Zapalenie płuc u dzieci, portal dział dla pacjentów (online: Robert Kieszko, Wirusowe i bakteryjne zapalenia płuc – różnicowanie kliniczne, Borgis - „Nowa Medycyna” 2/2009, s. 138-141. Emilia Rymkiewicz, Sylwia Milaniuk, Agata Rękas-Wójcik, Grzegorz Dzida, Jerzy Mosiewicz, Pozaszpitalne zapalenie płuc u chorych w starszym wieku z chorobami współistniejącymi, „Forum Medycyny Rodzinnej” 2015, tom 9, nr 2, 103–105. dr med. Filip Mejza, Zapalenie płuc, portal dział dla pacjentów (online: Praca zbiorowa, Zapalenie płuc. Zestawienie danych na temat płuc. Materiały przygotowane przez European Lung Fundation Autor: Jerzy A. Kozłowski – lic. ratownik medyczny, absolwent Uniwersytetu Medycznego im. Piastów Śląskich we Wrocławiu. Ratownik medyczny z wieloletnią praktyką, copywriter, autor artykułów na tematy związane z medycyną, zdrowiem i zdrowym stylem życia. Prywatnie amator biegania, miło-śnik gór, astronomii i literatury SF. Higiena jamy ustnej a ryzyko zapalenia płuc u osób starszych – badania Nie od dziś wiadomo, że bakterie namnażające się w jamie ustnej potrafią siać spustoszenie w całym organizmie. Wszystko przez nieregularną lub niedokładną higienę zębów. Dbając o swoje zęby, nie zapominajmy o naszych bliskich, zwłaszcza starszych i schorowanych, którzy mogą mieć problem z samodzielną higieną jamy ustnej. Dlaczego bakterie z jamy ustnej atakują inne narządy? Kamień nazębny to siedlisko bakterii. Prowadzi on do stanów zapalnych przyzębia i dziąseł, których objawem jest krwawienie dziąseł. Naczyniami krwionośnymi bakterie wędrują do różnych organów w naszym ciele, zaburzając ich pracę. Niedawne badania naukowców wskazywały na związek pomiędzy zapaleniem przyzębia, a podwyższonym ciśnieniem, ale równie dobrze bakterie za cel mogą obrać sobie płuca. Dzieje się tak często u osób starszych, na co wskazywałyby badania przeprowadzone jakiś czas temu w amerykańskich domach opieki. Płytka nazębna a zapalenie płuc u seniorów We wspomnianych badaniach udział wzięło łącznie 2152 seniorów zamieszkujących 14 różnych domów opieki w stanie Karolina Północna. Grupa badawcza, licząca 1219 pensjonariuszy, to osoby, o których higienę jamy ustnej dbał odpowiednio przeszkolony do tego personel. Pozostała część badanych to grupa kontrolna, której higieną zajmował się personel bez przeszkolenia. Badanie trwało 2 lata. W pierwszym roku odnotowano wyraźny, bo aż 30% spadek przypadków zapalenia płuc w grupie badawczej, co wskazywałoby na to, iż prawidłowość przeprowadzania zabiegów higienicznych jamy ustnej ma duży wpływ na zdrowie układu oddechowego seniorów. Hipotezy tej ostatecznie nie udało się potwierdzić, gdyż trend zachorowalności w drugim roku trwania badania zmienił się. Przypuszcza się, że wynikło to z osłabienia starań przeszkolonego personelu, gdyż badanie było prowadzone przez długi okres czasu. Ważne jest, aby opiekunowie osób starszych mieli świadomość jak bardzo stan zdrowia ich podopiecznych zależy od higieny jamy ustnej. Pamiętajmy też, że samo szczotkowanie zębów, przeprowadzane nawet z dużą dokładnością, może być niewystarczające. Do higieny warto włączyć nitkowanie zębów i profesjonalne zabiegi usuwania kamienia nazębnego, czyli tzw. skaling. Choroba hemoroidalna i zaparcia to częste problemy proktologiczne wieku starszego. Proces starzenia się wywołuje wiele stopniowych zmian w funkcjonowaniu organizmu. Z wiekiem spada aktywność wydzielnicza gruczołów dokrewnych (podwzgórza, przysadki mózgowej, tarczycy), co prowadzi do ogólnego spadku aktywności fizycznej i psychicznej. Mało aktywny tryb życia w wieku podeszłym sprzyja zaparciom, które są jednym z głównych czynników wywołujących chorobę hemoroidalną. Ważnym aspektem w leczeniu chorób proktologicznych jest stosowanie diety przeciwzaparciowej. Żylaki odbytu, czyli choroba hemoroidalna, należą do najczęściej występujących chorób proktologicznych [1]. Szczególnie niepokoi fakt, że odsetek osób chorujących stale się zwiększa, zwłaszcza wśród osób starszych. Szacuje się, że po 50. roku życia choroba dotyka aż 50% osób. Na jej rozwój ma wpływ głównie mało aktywny tryb życia, który prowadzą ludzie starsi, oraz częściej występujące zaparcia [2]. Hemoroidy, inaczej guzki krwawnicze, to prawidłowe struktury naczyniowe o charakterze tętniczo-żylnym. Ich funkcją jest pomoc w czasie wypróżnień. Choroba hemoroidalna pojawia się wówczas, gdy struktury nadmiernie się uwypuklają i powiększają. Objawem choroby jest pojawienie się świeżej krwi w trakcie lub bezpośrednio po defekacji [1].POLECAMY Wyróżniamy cztery stopnie choroby hemoroidalnej: I stopień – powiększenie guzków bez ich wypadania, II stopień – guzki wypadające samoistnie podczas wypróżniania, lecz cofające się samoistnie, III stopień – guzki wypadające podczas wypróżnienia i wymagające ręcznego odprowadzenia, IV stopień – guzki nieodprowadzalne [3]. Choroba hemoroidalna jest wynikiem zmian w tkankach podtrzymujących sploty żylne i dodatkowo ten proces może być potęgowany poprzez dźwiganie, długotrwałe siedzenie oraz zaparcia [4]. Inne czynniki sprzyjające rozwojowi choroby u osób starszych to: dieta uboga w błonnik, która jest jednym z głównych czynników ryzyka zaparć, mała ilość wypijanych płynów w ciągu dnia, otyłość, przyjmowanie leków z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), mała aktywność fizyczna, palenie tytoniu, wysiłkowe wypróżnianie i długotrwałe przebywanie w toalecie [5]. Wczesne okresy choroby hemoroidalnej leczy się zachowawczo, lekami i dietą przeciwzaparciową. W III i IV stopniu choroby stosuje się leczenie operacyjne [2]. Zaparcia to jedne z głównych przyczyn choroby hemoroidalnej. Częstość występowania zaparć rośnie z wiekiem. Po 65. znacznie wzrasta i wynosi 4,5% między 65. a 74. i powyżej 10% po 75. Zaparcia występują częściej u kobiet niż u mężczyzn [7]. Definicja zaparć nie jest łatwa do określenia i często pacjenci definiują je jako rzadsze wypróżnienia niż codziennie. Według Kryteriów Rzymskich IV zaparcie można rozpoznać, kiedy występują przynajmniej dwa z poniższych czynników: wysiłek w czasie oddawania stolca, przynajmniej 25% wypróżnień, grudkowate lub twarde stolce podczas co najmniej 25% wypróżnień, poczucie niepełnego wydalenia podczas co najmniej 25% wypróżnień, konieczność zastosowania ręcznych zabiegów w celu opróżnienia odbytnicy podczas 25% wypróżnień, mniej niż trzy wypróżnienia na tydzień [11]. Zaparcia u osób starszych mogą być spowodowane różnymi czynnikami. Wiążą się one przede wszystkim z mniejszą aktywnością fizyczną osoby starszej, ale nie jest to jedyna przyczyna, ponieważ u osób starszych zmniejsza się elastyczność ścian odbytnicy, co znacznie utrudnia proces wypróżniania [2]. Kluczowym elementem profilaktyki i terapii przewlekłych zaparć są zmiany dotyczące sposobu odżywiania, wprowadzenie aktywności fizycznej oraz dbanie o higienę wypróżnień również w odniesieniu do higieny psychicznej, czyli zapewnienie warunków intymności w czasie wypróżnienia w domu czy pracy. Rys. 1. Algorytm postępowania w zaparciu w wieku podeszłym [17] Zaparciom w wieku podeszłym często sprzyjają przyjmowane leki, które hamują perystaltykę jelit, np. leki przeciwdepresyjne, przeciw... Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów Co zyskasz, kupując prenumeratę? Roczną prenumeratę dwumiesięcznika Food Forum w wersji papierowej lub cyfrowej, Nielimitowany dostęp do pełnego archiwum czasopisma, Możliwość udziału w cyklicznych Konsultacjach Dietetycznych Online, Specjalne dodatki do czasopisma: Food Forum CASEBOOK... ...i wiele więcej! Sprawdź

zapalenie płuc u osób starszych forum